مرحوم انصاري صاحب ان دو اثر ارزنده (مكاسب در فقه وفرائد در اصول) ـ كه به منزله نردبان اجتهاد است و طلاب حوزه هاي علميه تا اين دو كتاب را نخوانند به اجتهاد نخواهند رسيد شيخ وقتي بمقام اجتهاد و رياست رسيد مردم به مادر شيخ تبريك گفتند
كه فرزندت به مقام شامخ اجتهاد و مرجعيت رسيده است آن مادر لايق مي‌گفت زحمتي كه من در تربيت فرزندم متحمل شدم اگر به مقام نبوت مي رسيد تعجب نمي كردم
 چه رسد به مقام اجتهاد مردم از شنيدن اين حرف تعجب مي كردند و قهرأ اين سوال پيش مي‌آمد كه مگر شما در تربيت فرزندت چه كردي كه ديگران نكرده باشند مي‌گفت معلوم نيست شما را طاقت شنيدن و حوصله درك زحمات من بوده باشد ولي براي
نمونه مي‌گويم برايت: پستان را به دهانش نگذاشتم مگر آنكه وضو داشتم، وشبي خواب ديدم امام صادق (ع) قرآن را به من داد، به عالم گفتم، در جواب گفت خداوند
به تو فرزندي مي دهد كه نگهبان قران است ولذا من دست بي وضو به قران
 امام صادق نزدم.

من از مفصل اين نكته مجملي گفتم         تو خود حديث مفصل بخوان ازاين مجمل

 بايد تا مادران باخرد و راي  كودك دانا بپرورد بدامان مادر آموزگار  و طفل نو آموزدامن مادر بود نخست دبستان آنجاست كه ( ناپلئون بنا پارت) گويد مادران با دستي گاهواره حركت ميدهند با دستي دنيا را معروف است شيخ انصاري هنگامي كه مادرش
از دار دنيا رفت بر بالين مادرزانو ميزند زار زار  گريه مي‌كند يكي از شاگردان جهت دلجوئي به او  ميگوئد شما كه اين مقام علمي را داريد شايسته نيست به بالين پير زني اين طور اشك بريزيد فرمود گويا شما هنوز به مقام والاي مادر واقف نيستيد  تربيت صحيح
 و زحمات فراوان اين مادر مرا شيخ انصاري نمود وزير سازي مرا اين مادر با دست تواناي خويش بنا كرد تربيت اولين اين مادرزمينه را براي رسيدن من به اين مقام شامخ علمي وعملي فراهم ساخت.

آري  نطفه پاك بايد  بشود قابل  فيض      ورنه هر سنگ و گلي لؤ لؤ مرجان  نشود