در آيه( حرمت‌ عليكم‌ امهتكم‌  و بناتكم‌ و اخواتكم‌ و عمتكم‌ و خلقكم‌
و بنات‌ الاخ و بنات الأخت و امهتكم‌ التي‌ ارضعنكم‌ و اخوتكم‌ من‌ الرضعه‌ و امهت‌ نسائكم‌ و  التي‌ في‌ حجوركم من نسائكم‌ التي دخلتم‌ بهن‌ فال‌ لم تكونا‌ دخلتم‌ يهن‌ فلاجناح‌ عليكم‌
و حلئل ابنائكم الذين من اصلبكم‌ و ان تجمعوا‌ بين الأختين‌ الاما قد‌ سلف‌ ان‌الله‌ كان‌ غفوراً رحيما)
.

(بر شما حرام‌ شده است (ازدواج با ) مادرانتان‌ و دخترانتان‌ و خواهرانتان‌
 و عمه‌هايتان‌ و خاله‌هايتان‌ و خواهران رضاعي(شيري) شما و مادران‌ همسرانتان‌ و دختران همسرانتان‌ ( از شوهر قبلي) كه در دامن شما تربيت‌ يافته‌اند. به شرط‌ آنكه با مادرانشان، همبستر‌ شده باشيد‌ پس اگر آميزش‌ نكرده‌ايد مانعي‌ ندارد‌ ( كه با آن دختران‌
 ازدواج كنيد) و (همچنين‌ حرام است‌ ازدواج با) همسران‌ پسرانتان‌ كه از نسل‌ شمايند‌
( نه پسر‌ خوانده‌ها) و ( حرام‌ ست در ازدوا‌ج جمع بين‌ دو خواهر‌ مگر آنچه‌ پيشتر انجام گرفته‌ است. همانا‌ خداوند بخشنده‌ و مهربان است.)

 23 سوره نساء بر شما مردان حرام شده است ( مادران و.) با اينكه ممكن بود همين خطاب را متوجه زنان موده بفرمايد   بر  شما زنان حرام شده است
 كه به ( فرزندانتان و پدرانتان شوهر كنيد )
[1]

 آيه 23 سوره نساء تحريم ازدواج با محارم: در اين آيه به محارم يعني زناني كه ازدواج با آن‌ها ممنوع است اشاره شده است و بر اساس آن محروميت از سه راه ممكن است ييدا شود:1- ولادت كه از آن تعبير به (ارتباط نسبي) مي شود. 2- از طريق ازدواج كه به آن (ارتباط سببي) ميكويند.3- از طريق شير خواركي كه به آن (ارتباط رضاعي) گفته مي‌شود. نخست اشاره به محارم نسبي كه هفت دسته هستند كرده و مي فرمايند: حرمت عليكم امهاتكم و بناتكم واخواتكم و عماتكم وخالاتكم و بنات الاخ و بنات الاخت:(مادران شما
و دخترانتان و خواهرانتان و عمه ها و خاله هايتان و دختران برادر و دختران خواهرتان
بر شما حرام شده اند). بايد توجه داشت كه منظوراز مادر فقط آن زني كه انسان بلا واسطه از او تولد شده,نيست بلكه جده و مادر جده و مادر و پدر و مانند آنها را شامل مي شود همانطور كه منظور از دختر,تنها دختر بلا واسطه نيست بلكه دختر و دختر پسر و دختر، بعلاوه در ميان محارم جاذبه و كشش جنسي معمولا وجود ندارد زيرا محارم غالبا با هم بزرگ مي‌شوند و براي يكديگر يك موجود عادي ومعمولي هستند و موارد نادر واستثنائي نمي تواند مقياس قوانين عمومي وكلي گردد و مي دانيم كه جاذبه جنسي 0شرط استحكام پيوند زناشوئي است بنابراين اگر ازدواجي در ميان محارم صورت گيرد نا پايدار وسست خواهد بود دختر و فرزندان انها را نيز در بر مي‌گيرد و همچنين در مورد پنج دسته
ديگر ناگفته پيدا است كه همه افراد طبعأ از اين گونه ازدواج ها تنفر دارند و بهمين دليل همه اقوام  و ملل (جز افراد كمي) ازدواج با محارم را ممنوع مي دانند و حتي مجوسي ها
كه در منابع اصلي خود قائل به جواز اين گونه ازدواج ها بوده اند , امروز آن را انكار ميكند0 گرچه بعضي كوشش دارند كه اين موضوع را ناشي از يك عادت و رسم كهن بدانند
ولي مي دانيم عموميت يك قانون در ميان تمام افراد بشر .,در قرون و اعصار طولاني .
معمولا حكايت از فطري بودن آن مي كند زيرا رسم و عادت نمي تواند عمومي
و دايمي گردد. از اين گذشته امروز اين حقيقت  ثابت شده كه ازدواج افراد هم خون
 با يكديگر خطرات فراواني دارد يعني بيماري نهفته وارثي را اشكار وتشديد مي كند
( نه اينكه خود آن توليد بيماري كند ) حتي بعضي گذشته از محارم ازدواج با اقوام نسبتاً دورتر را مانند عمو زاده‌ها را با يكديگر  خوب نمي دانند ومعتقدند خطرات بيماري هاي ارثي را تشديد مينمائد ولي اين مسأله اگر در خويشاوندان دور مشكلي ايجاد نكند (همانطور كه غالبا نميكند) در خويشاوندان نزديك ( هم خوني ) شديدتر است مسلماً توليد اشكال خواهد كرد

حرام بودن ازدواج با محارم سببي در آيات :

وان تجمعوا بين الاختين: (و براي شما جمع در ميان دو خواهر ممنوع است)
يعني ازدواج با دو خواهر در زمان واحد مجاز نيست, بنابر اين اگر با دو خواهر يا بيشتر
 در زمان ‌هاي مختلف و بعد از جدايي از خواهر قبلي انجام گيرد,مانعي ندارد.و از آنجا
 كه در زمان جاهليت جمع ميان دو خواهر رايج بود, و افرادي مرتكب چنين ازدواجهائي شده بودند قرآن بعد از جمله فوق مي‌گويد: (
الا ما قد سلف
) يعني اين حكم (همانند احكام ديگر) عطف به گذشته نمي شود,و كساني كه قبل او نزول اين قانون,چنين ازدواجي
انجام داده اند كيفر و مجازاتي ندارند, اگر چه اكنون بايد يكي از آن دو را انتخاب كرد
و ديگري را رها كنند. رمزاينكه اسلام از چنين ازدواجي جلوگيري كرده شايد اين باشد,
كه دو خواهر به حكم نسب و پيوند طبيعي نسبت به يكديگر علاقه شديد دارند,ولي
به هنگامي كه رقيب هم شوند طبعا نمي‌توانند آن علاقه سابق را حفظ كنند و به اين ترتيب يك نوع تضاد عاطفي در وجود آن ها پيدا مي‌شود كه براي زندگي آنها زيان
بار است زيرا دائما انگيزه محبت و انگيزه رقابت در وجود آنها در حال كشمكش و
مبارزه اند بعضي ازمفسران احتمال داده اند كه جمله (الا ما قد سلف
) به تمام محارمي كه در آيه
به آن اشاره شده برگردد ، يعني اگر قبل از نزول اين آيه اقدام به ازدواج با يكي ازمحارم فوق طبق قوانين متداول ان زمان كرده با شيد, حكم تحريم شامل آن ازدواج ها
نمي‌شود,و فرزندان آنها فرزندان مشروع خواهند بود البته پس از نزول اين آيه لازم بوده فوراً جدا شوند. پايان آيه يعني جمله (
ان الله كان غفورا رحيما
) نيزمتناسب با اين معني
مي‌باشد .

حرام بودن ازدواج با محارم رضاعي در آيات قرآن

در ايه 23 سوره نساء (وامهاتكم اللاتي ارضعنكم واخواتكم من الرضاعه ... )

و مادراني كه شما را شير داده اند (مادران رضاعي) و خواهرانتان كه رضاعي هستند باانها ازدواج كردن حرام است

 



[1] -جلد 15 ص 162 ترجمه الميزان