مستند فقهاي شيعه در اين مساله ، علاوه براجماع و احتياط در مسائل مربوط به نكاح، روايات فراواني است كه همگي در باب هفدهم از ابواب المصاهره وسائل الشيعه آمده است .در باب مذكور بيست ودو روايت ذكر شده ، كه به جز دو سه روايت، تمام آن دلالت بربحث ما داردعمده ان روايات را مي توان به پنج گروه تقسيم كرد:

1ـ رواياتي كه  مدار حرمت ابدي را .،علم به حكم و موضوع ميداند؛مانند روايت اول وچهارم وپنجم وهفدهم .

2ـ رواياتي كه معيار آن را آميزش در عده مي شمارد ؛ مثل روايت دوم و ششم وهفتم ونهم و بيستم .

3ـ رواياتي كه علم و آميزش ، هر دو را ملاك ميداند ؛ مانند روايت سوم.

4ـ رواياتي كه فقط  بطلان نكاح در عده را مطرح كرده ، ودر مورد حرمت ابدي
سكوت دارد . مثل روايت هشتم ويازدهم و دوازدهم وسيزدهم وچهاردهم و پانزدهم وهجدهم.

5ـ رواياتي كه نكاح  در عده را  مطلقا باعث حرمت ابدي مي داند ؛ مانند حديث شانزدهم ونوزدهم .

براي رعايت اختصار، از ذكر تك تك روايات صرفنظر شد ، ولي نتيجه جمع ميان تمام روايات فوق همان است كه فقهاي شيعه به آن فتواداده اند ؛يعني حرمت ابدي
در دو صورت :1-صورت علم ،2- در صورت جهل و اميزش در زمان عده.